Category Archives: Haartransplantatie

Haarimplantatie lijkt tegenwoordig wel op een schoonheidsbehandeling

Kaalheid en haaruitval werd als beschamend en minderwaardig beschouwd (en zelfs nog steeds wordt) waren zowel mannen als vrouwen bereid de meeste vreemde dingen te doen, met het vermoeden en de hoop dat het echt zou helpen. En haarimplantatie klinieken waren er nog niet. Zeker vroeger werd het verlies van haar bij een man gezien als het begin van verlies van mannelijkheid en dat was het ergste wat iemand kon overkomen.

Het was de Griek wijsgeer Hippocrates, die aan de basis ligt van de moderne geneeskunde, die voor het eerst een link legde tussen het verlies van haren en de geslachtsorganen. Gedurende een studie van hem naar eunuchen (jongens die zijn gecastreerd voor de puberteit ) viel het hem op dat deze mannen geen last hadden van haaruitval. Daardoor ging bij hem een lampje branden, hij bedacht dat er mogelijk een relatie was tussen geslachtsorganen en haaruitval (hij kwam overigens nog niet met het idee van haarimplantatie).
 
Hippocrates had overigens een persoonlijke argument om een oplossing te vinden tegen kaalheid. Ook hij had last van haaruitval en schaamde zich ervoor. Hij bedacht meerdere behandelingen, onder andere het op de hoofdhuid smeren van een mengsel van mierikswortel, komijn, duiven uitwerpselen en netels. Echter zoals in het verleden steeds was bewezen werkte deze en zijn andere behandelingen ook niet en langzaamaan verloor hij de rest van zijn haar. Het beetje haar dat hij niet verloren had, op de achterkant en zijkanten van het hoofd, is bekend geworden als de Hippocrates krans. 

Haarimplantatie vanaf 1940

Pas in 1940 werden de studies uit de Griekse oudheid weer opgepakt en voortgezet. Dr. James Hamilton had hierdoor ontdekt dat bepaalde mannelijke hormonen die ontbreken (of eigenlijk verdwijnen) bij castraten de mannelijke kaalheid veroorzaken. In maart 1995 kwamen onderzoekers van Duke University tot de volgende conclusie: Castratie kan een remedie tegen kaalheid zijn, echter commercieel is dit niet echt acceptabel. Deze conclusie is zeer interessant, het gaat voorbij aan het feit of het ethisch verantwoord is, slechts commercieel niet haalbaar! Het begin van de 19e eeuw geldt voor haartuitval als de tijd van de oplichters, indien de kennis daar was geweest hadden ze haarimplantatie zeker veel te duur en niet eerlijk verkocht. Er kwamen honderden middeltje tegen haaruitval en kaalheid, vaak in combinatie met gezondheidsklachten. Het waren vaak als dokters verklede marktkoopmannen en snelle praters, die mensen met haarproblemen alles waaraan ze geld konden verdienen aan wisten te smeren. Met stalen zenuwen en een pokergezicht verkochten zij hun handel aan geharde schurken, boeren, adel en anderen. Ze gebruikten de ene na de andere truc om mensen hun producten aan te smeren; producten die vaak niet meer waren dan slootwater, olie of vet. Door het gebruik van dat laatste leek het haar dikker. De kwakzalverij ging nog de hele 19e eeuw door. Rond 1900 neemt het bijgeloof af. De verhalen van zogenaamde dokters, oude vrouwen en giswerk worden geleidelijk vervangen door wetenschap. Daarnaast bleven echter altijd, tot ver in de twintigste eeuw, middeltjes bestaan die leken op de slangenolie van de 19e eeuw. Zelfs tegenwoordig geloven nog vele “slachtoffers” in deze remedie. 

Enten van haar voor haarimplantatie 

In 1939 publiceerde de Japanse dermatoloog, Dr Okuda, in een Japans medisch tijdschrift een revolutionaire methode waarin hij de grondslagen voor de moderne haarimplantatie beschreef. Zijn methode was het enten van haar uit verschillende gebieden om verloren haren te corrigeren. Het haar voor de haarimplantatie komt uit de hoofdhuid, maar ook uit wenkbrauwen, snor en gebieden waar veel haargroei is. 

Voor meer informatie: http://www.haarimplantatieoffertes.nl/

http://www.haarimplantatieoffertes.nl/